Jean Timmermans
"Vijver te Elsene, Brussel"

Vijver te Elsene, Brussel

1942

Olieverf op doek

71 x 80 cm.

Gesigneerd: rechts onder
 

Over Jean Timmermans(Brussel 1899-1986 Elsene, Brussel):

‘Men schrijft ons uit Brussel: Wat bij Jean Timmermans telkens in de eerste plaats treft, is zijn zeldzaam vermogen zich spoedig de atmosfeer van een stad of een landschap eigen te maken. Deze geboren en getogen Brusselaar bezit de wonderlijke gave zich als kunstenaar dadelijk overal thuis te gevoelen.’

‘Zijn schilderijen getuigen thans een voor van groote zorg en werkmanschappelijke nauwgezetheid. Weliswaar blijft hij vooral colorist, zoodat lijn en vorm voor hem pas in de tweede plaats komen. Bij uitstek schilder, teekent hij met het penseel en is zijn lijn gewoonlijk wat schetsachtig, zijn vorm breed synthetisch met een neiging naar het rudimentaire, onbeholpen of verwaarloosd zijn ze evenwel nooit. Deze Vlaamsche Brusselaar, die in het begin van zijn loopbaan niet blind is geweest voor de lessen van Permeke, heeft thans reeds een benijdenswaardige zelfstandigheid weten te veroveren.’

(Uit: N.R.C., 13-12-1936)

Vijver te Elsene, Brussel, 1942

Olieverf op doek

71 x 80 cm.

Gesigneerd: rechts onder
 

Over Jean Timmermans (Brussel 1899-1986 Elsene, Brussel):

‘Men schrijft ons uit Brussel: Wat bij Jean Timmermans telkens in de eerste plaats treft, is zijn zeldzaam vermogen zich spoedig de atmosfeer van een stad of een landschap eigen te maken. Deze geboren en getogen Brusselaar bezit de wonderlijke gave zich als kunstenaar dadelijk overal thuis te gevoelen.’
‘Zijn schilderijen getuigen thans een voor van groote zorg en werkmanschappelijke nauwgezetheid. Weliswaar blijft hij vooral colorist, zoodat lijn en vorm voor hem pas in de tweede plaats komen. Bij uitstek schilder, teekent hij met het penseel en is zijn lijn gewoonlijk wat schetsachtig, zijn vorm breed synthetisch met een neiging naar het rudimentaire, onbeholpen of verwaarloosd zijn ze evenwel nooit. Deze Vlaamsche Brusselaar, die in het begin van zijn loopbaan niet blind is geweest voor de lessen van Permeke, heeft thans reeds een benijdenswaardige zelfstandigheid weten te veroveren.’

(Uit: N.R.C., 13-12-1936)